wish you were here

Piszę dla ciebie wiersz dziewczyno z osiedla,
utwór smutny i żałobny jak przestrzeń i sina dal.

W kratkach twych kabaretek dałoby się wyliczyć
moje uczucie na przemian z patem na szachownicy.

Jestem smutnym człowiekiem a mój uśmiech to tylko pozór,
grymas życia znika w wyrazie twego biustu i ust.

Schopenhauer i Nietzsche kładą mi pod nogi przeszkody,
których nie umiem głową i wierszem przeskoczyć.

Poeta – Herostrates, jak Van Gogh odcina sobie ucho
by nazajutrz rankiem obudzić się głuchym.
 

Nie mam zamiaru poznać piekła i nieba,
w leksykonie słów ty jesteś moją potrzebą. 

Bo my cierpimy na te same udręki,
czy chciałabyś kichać do tej samej chusteczki? 

Bo my tylko chodzimy po zgliszczach i popiołach
czy
chciałabyś ze mną podążać?

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „wish you were here

  1. wiśnia pisze:

    :) ładne i smutne, z jednej strony marzenia, z drugiej niespełnienie i pogodzenie się z szarą rzeczywistością…ale czy aby na pewno? Tytuł jest zaprzeczeniem wszystkiego :)

  2. ! pisze:

    nie przeczy Nietzschemu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>