portret zmarłej

portret zmarłej

stoję przed portretem zmarłej miłości
apostrofę oddaję przemilczeniu
etyce historiografów i filozofów

pogodne zdjęcie zaszło mgłą i nudą
jak Van Santa obraz przesadnych
do znudzenia pustynnych krajobrazów

pustynia życia wzięta z piosenki
i okrojone miraże szczęścia
sprawiły że ból sięgnął nieba

upadła madonna dziecinnych pragnień
przez chwilę była moim miniwszechświatem
dziś rozliczeniem przy portrecie zmarłej

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>